Giants aspiranten doen uitstapje naar Engeland

30-06-2012
Giants aspiranten doen uitstapje naar Engeland

Afgesproken was dat we met het Giants aspirantenteam om 1 uur precies zouden vertrekken richting Engeland om daar een dubbel te spelen tegen de plaatselijke honkbalvereniging uit Essex, The Essex Redbacks. Om half Eén verzamelen en dus om 1 uur rijden.


 


Dit alles ging volgens plan en op de afgesproken tijd, de bussen vol met spelers, begeleiders en materialen, gingen we rijden. Volgens ons schema moesten we om 18.50 uur bij de douane in Calais zijn om in te checken voor de trein onder het Kanaal door. Dus tijd genoeg, dachten we. Maar dan kom je door België. Chaos, files, opgebroken wegen, omleidingen enz. Niet om echt vrolijk van te worden, maar ja, we hadden immers tijd genoeg. Totdat onze navigatie aangaf dat we om 18.48 uur aan zouden komen. Dan begin je toch aardig te zweten. Dan maar even d'n poot op ut gas en flink doortrappen.

Precies om 18.50 uur arriveerden we bij de douane. Wat een geluk. De eerste bus was snel door de controle maar de tweede duurde wat langer, nog iets langer, erg lang. Wat was het geval: Iemand had zijn paspoort laten verlopen. Na een goed gesprek van de begeleiders van die bus met de douane konden we toch nog doorrijden en de bussen op de trein zetten. Voor velen de eerste keer zo ook voor mij. Wel erg raar als je weet dat er zo veel water boven je zit.

Na een half uurtje waren we in Folkestone, Engeland en konden we onze voortzetten richting Essex, naar de camping waar we drie dagen lang ons kamp zouden opslaan. 's-Avonds om half 9 Engelse tijd( in Nederland dus half 10 ) kwamen we aan en hebben we in een razend tempo onze tenten opgezet. Nadat we dat klaar hadden zijn we meegenomen door Blake, de coach van de Redbacks, naar een soort van fast-food restaurantje voor een warme hap. Nadat we terug kwamen op de camping zijn we direct gaan slapen want de volgende dag zouden we naar London gaan en dat wilden we op tijd doen.

Vrijdag, 1 juli.
Na een goede nachtrust en een goed ontbijt ging het met de bussen naar het dichtstbijzijnde treinstation om met de trein naar London te gaan. Het was ons afgeraden om met eigen bussen daar naartoe te gaan. In London snapten wij waarom. Druk, druk, druk. Het eerste wat we hebben gedaan was naar een Koffie café gaan( Cosmo ) en lekkere verse koffie drinken. Dat hadden een aantal van de begeleiders hard nodig. We waren al heel lang zonder onze dope. Ik had het 's-morgens nog wel geprobeerd met oploskoffie maar dat kan niet tippen aan echte verse K.

Daarna zijn we op zoek gegaan naar een busstation voor de toerbus door London. Dit was verrassend leuk. Je kon opstappen en uitstappen wanneer jij dat wou. Zo ook bij de Thames waar een boot lag waarmee je een tocht kon maken over de rivier en zo de stad van een andere kant kon bewonderen. Nadat we van de boot af kwamen hebben we allen wat gegeten en konden de jongens kiezen uit een broodje van de Subway of een echte Engelse maaltijd, FISH AND CHIPS.
Nadat we onze buikjes vol hadden gingen we verder met een andere toerbus die ons weer langs andere bezienswaardigheden leidde.

De volgende stop was bij Buckingham Palace. Hier hebben we onze ogen uitgekeken van de pracht en praal. En natuurlijk de wachten voor het paleis moest je een keer gezien hebben. Nou moet ik wel zeggen dat zij waarschijnlijk meer lol aan ons beleven dan wij aan hen. Nadat wij het paleis bewonderd hadden zijn we naar een echte Engelse pub gegaan om wat af te koelen. Sommigen hadden namelijk zoveel vrouwelijk schoon gezien dat dit wel nodig was. Hier heeft Robin Trigg de begeleiders Engels bier laten proeven en ik moet zeggen; Dat smaakte best.

Nadat we de route hadden afgemaakt met de toerbus en nog vele bezienswaardigheden hadden gezien zijn we weer richting station gelopen om met de trein weer naar Lainden te vertrekken. Bij terugkomst bij de camping zijn we naar een pub in de buurt gegaan om te gaan smullen van een heerlijke warme maaltijd. Daarna weer naar onze tenten om te gaan rusten want de volgende dag moest er gehonkbald worden en moesten we fit en uitgeslapen zijn.

Zaterdag, 2 juli.
's-Morgens waren Jan- René en ik als eerste op. Na een toch wel koude nacht waren wij alvast begonnen om de ontbijtjes klaar te zetten. Jan- René het brood en ik de koffie en thee. Nadat dat iedereen wakker was geworden en z'n ontbijtje op had gingen de spelers zich omkleden in sporttenue en in een ontspannen sfeer werd naar de wedstrijd toegeleefd. Te ontspannen bleek later want bij de Home Run Derby werd er geen enkele fatsoenlijke bal geslagen en de eerste match werd verloren door een gebrek aan concentratie en inzet. De jongens waren waarschijnlijk onder de indruk van het sportpark waar we de partij moesten spelen. Het was n.l. een groot grasveld met daarop een mobiele backstop die ze nog aan het opbouwen waren toen we aankwamen.

Op 65 meter werd een mobiel net neergezet als afscheiding. Geen dug-outs, geen stoelen voor de spelers, coaches en publiek, geen kantine om iets te kopen, geen douches, van alles niets. De tweede wedstrijd zijn er een paar omzettingen gedaan door de coaches waardoor het ineens toch een stuk beter ging. Ook deze match werd verloren maar er werd tenminste geknokt voor een overwinning. De amusementswaarde was een stuk hoger dan bij de eerste partij. Hier zijn ook een paar ontdekkingen gedaan, Ruben blijkt een verrassend goede pitcher te zijn, Maurice was een goede maatje voor hem op de catcherplaat en Thijmen en Dylan kunnen toch de bal nog in het outfield slaan.

Na al het honkbal geweld van die dag werden we uitgenodigd om met een aantal van de REDBACKS naar Fantasie Island te gaan. Dit is een pretpark dat aan de Noordzee kust ligt op een afstand van zo'n 30 km van de camping. Allemaal heel erg leuk maar de meesten hadden op een heerlijke B.B.Q. gerekend en dat ging effen niet door. Nadat we allen van een heerlijke douche genoten hadden in een school in de omgeving, vertrokken we. Daar aangekomen moesten we eerst zorgen dat we wat te eten kregen want we stierven bijna van de honger. En helaas was ook dit weer voor onze eigen rekening. Wat dat betreft kunnen ze nog een hoop van ons "Hollanders" leren. Bij een vreetschuur aan de straat hebben we maar weer eens een vette hap gegeten, want eten moet je toch en daarna zijn we nog even naar het pretpark gegaan.


Om 9 uur 's-avons hebben we afscheid genomen van Blake en zijn maatjes en zijn we weer in de bus gestapt om via een 24 uurs supermarkt( wij moesten n.l. ook nog ons eigen ontbijt verzorgen en kopen ) teruggereden naar de camping. Hier hebben we het nog even gezellig gemaakt en zijn we na enkele blikjes drinken om ongeveer 1 uur in ons bed gedoken.

Zondag, 3 juli.
Afgesproken was om 's-morgens te vertrekken via de honkbal om te kijken naar een Tee-Ball training (bij ons is dat Beeball).Helaas was dit niet leuk want er waren maar 3 van die hummels aanwezig. Besloten werd om ''de'' trein te bellen en te vragen of we een uur eerder de overtocht konden maken. Gelukkig was dit geen probleem en konden we meteen vertrekken richting Folkestone. Vanaf hier was één rechte streep richting thuis met nog één stop bij een Mc Donalds in Nijmegen. Bij de Giants werden we ontvangen door een grote horde huilende ouders en vrouwen die ons zo gemist hadden.

Gelukkig is alles goed verlopen en hebben we een onvergetelijk weekend gehad in Engeland. Dank gaat uit naar iedereen die dit mogelijk hebben gemaakt.

Henk Wolters